Vize

Vize , bir ülkeye girmek veya bir ülkeden çıkmak için yetkili makamlardan alınması gerekli izin.

Vize,  pasaporta , onu kullanarak ülkeye girilebilmesi için yapılan onaydır. Belgeyi geçerli sayma ve giriş çıkışta sorun olmadığını belirtir. Pasaportu veren otoriteyi yani  devleti  tanıma anlamı da taşır.

Yabancıların  Türkiye ‘ye girişinde pasaport dışında giriş vizesi de gereklidir. Umuma mahsus yabancı pasaportlara vize vermeye  valilikler  veya onların izniyle  emniyet müdürlükleri  ve  kaymakamlıklar , yurtdışında ise konsolosluklar  yetkilidir. Uygulamada sınır kapısında vize almaya  bandrol vize  denir. Bandrol vize harçlarını  Dışişleri Bakanlığı  belirler. Bununla birlikte yabancıların Türkiye’ye girişlerinde pasaport ve vize denetimi Emniyet’in, yani  İçişleri Bakanlığı ‘nın denetimindedir.

Vize, ikamet veya çalışma hakkı vermez, sadece geçici bir süre kalma hakkı sağlar.

Avrupa Birliği  ülkelerinin kendi aralarında vize zorunluluğu yoktur, ancak birlik ülkeleri Türkiye’ye vize zorunluluğu uygulamaktadır. Bazı AB ülkeleri, başka bir AB ülkesinde sürekli oturan  TC yurttaşlarını  vizeden muaf tutmaktadır.  Türkiye Cumhuriyeti  de bu ülkelerden bazılarına (örneğin Almanya, Bulgaristan, Yunanistan gibi), orada yaşayan Türkiye veya Türk kökenli yabancılara kolaylık sağlamak amacıyla vize uygulamaz.

Türk Dil Kurumu  ve  Dil Derneği ‘ne göre “vize” sözcüğü,  Fransızca  ” visa ” sözcüğünden türetiyor,  fakat  Sevan Nişanyan  Türkçe Etimolojik Sözlük ‘e göre “vize”, özgün olarak  Latince  ” videre ” (görmek) fiilinin ” visa ” çekiminden alınmış  İtalyanca  “visa” (görüldü, görülmüştür) sözcüğünden türetiyor, ve  Türkçe ‘de ilk olarak 1889 yılında  Ahmet Mithat  tarafından ” viza ” olarak kullanılmıştır. Fransız  Centre national de ressources textuelles et lexicales ‘a göre Fransızca “visa” kelimesi de Latince “visa”‘dan alınmıştır.

Advertisements

Yazar: Ömer M.

Kim ki bize anlatır kendini? Hatırlatmıyorsa bir kişi kendini unuttu diye kınamamalı hiçbir kimseyi.

Düşüncenizi belirtin