Kentsel Aile

Türkiye’de kentsel aile de çekirdek yapıya sahiptir. Ancak gelişmiş ülkelerden biraz daha farklı niteliklere sahiptir. Baba, ailede egemendir; para, babanın elinde toplanır. Aile reisi birçok üyenin çalıştığı hâllerde toplanan geliri ihtiyaç nispetinde dağıtır. Paranın karı-koca tarafından ortaklaşa yönetilme oranı giderek yaygınlaşmaktadır.

Büyük kentlerde ortalama evlenme yaşı erkek için 28, kadınlar içinse 24’tür. Bunun nedeni de iş edinmek için gerekli olan uzun öğretim yıllarıdır. Başlık geleneği kentlerde görülmez. Buna karşılık evlenme sırasında çiftler hem evlerinin döşenmesinde hem de evlilikte ailelerinden yardım görürler.

Örneğin nişan töreni kız ailesinin, düğün töreni ise erkeğin ailesinin sorumluluğundadır. Yeni evlenen gençler yaşlı kuşaklar tarafından çeşitli biçimlerde desteklenir. Kimi zaman evin kirasına yardım edilir. Kimi zamanlarda ise doğrudan mal ve para yardımı yapılır. Özellikle çocuk doğduktan sonra yardımlar artar, torun sevgisi ve özlemi zaman zaman babaanne veya anneannenin toruna bakmasına, ev işleriyle ilgilenmesine kadar varır. Ancak uzun süreli birlikte oturma pek görülmez.

Kentsel ailenin gelecek için beklentileri yüksek olduğundan bu durum kadının da çalışmasını zorunlu hâle getirmektedir. Eşlerin her ikisinin de çalışması her ne kadar çocuk için bazı sorunlar yaşatsa da kadınlar genelde çalışmayı yüksek bir oranda tercih etmektedirler.

Advertisements

Yazar: Ömer M.

Kim ki bize anlatır kendini? Hatırlatmıyorsa bir kişi kendini unuttu diye kınamamalı hiçbir kimseyi.

Düşüncenizi belirtin