izlemeye devam ettim dışarısını… ağlayan adamın gözlerinden

yağmur yağıyor… delicesine… damlalar uğuldayarak iniyor yere… çatılara, insanlara, sokaklara… güvercinler, kumrular ve kuzgun yavruları sinmişler çatı aralarına… bekliyorlar… rüzgar bütün sesleri silip onların yerine cama vuran yağmurun sesini getirdi… damlaların çok kısa süren desenlerini izliyorum, çarptıkları camın ardından… buğulanmaya başladı cam, alttan başlayarak… sokakta kimse yok… buğu ortalara kadar yükseldi… bir yüz çizdim üstüne… ağzını ve burnunu yaptım… sol gözünü yapmak için parmağımı uzattım, bastırdım buğunun üstüne… çekince parmağımı bir su damlacığı oluştu ve gittiği yolun izini bırakarak aşağılara doğru süzüldü… diğer gözde de aynı şey oldu… başımı kaldırdığımda buğu tamamen istila etmişti camı… izlemeye devam ettim dışarısını… ağlayan adamın gözlerinden

About these ads

Yazar: Ömer M.

Kim ki bize anlatır kendini? Hatırlatmıyorsa bir kişi kendini unuttu diye kınamamalı hiçbir kimseyi.

Düşüncenizi belirtin